Rodzice nie godzą się z wyrokiem NSA w kwestii grzywien – idą do trybunału!

26 lutego Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na grzywnę przymuszającą do wykonywania szczepień ochronnych pomimo, że u dziecka skarżących Ministerstwo Zdrowia do sądu rodziców, natychmiast po podaniu szczepionki wieloskładnikowej pojawiła się duża, utrzymująca się długo, opuchlizna całej nogi. Obawiają się o zdrowie i życie dziecka znając historie również cięższych powikłań. Nie zamierzają się poddać. Planują skargę do Trybunału Konstytucyjnego lub/i do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Z ustnego uzasadnienia Sądu wynika, że szczepienia to obowiązek o charakterze osobistym. To oczywiste, niemniej w zarzutach skargi kasacyjnej wskazywano m. in. na brak wymagalności tego obowiązku, brak samego obowiązku m. in. z uwagi na brak właściwego źródła prawa określającego obowiązek, brak systemu odszkodowawczego, brak nadzoru sądowego nad rejestrem NOP

– komentował pełnomocnik rodziców, adwokat Arkadiusz Tetela.

Sąd nie odniósł się do argumentów strony skarżącej

Czy sąd uznał jakiekolwiek argumenty strony skarżącej? Szczegóły poznamy gdy będzie dostępne pisemne uzasadnienie. Złożono m. in. pismo w sprawie braku uprawnień sanepidu do zmiany w zakresie rejestru NOP oraz odpowiedzi z urzędów potwierdzające, że sanepidy ingerują w zgłoszenia lekarzy jak zmiana NOP-u ciężkiego na lekki, zmiana polegająca na uznaniu, że zgłoszenie nie jest NOP-em – wskazując, iż system ten jest niewiarygodny, badania prof. Christopher Exleya dotyczące adiuwantów aluminium, pismo włoskiego ministerstwa uznające jako NOP polio poszczepienne. Nie. Odniósł się jedynie do kwestii braku systemu odszkodowawczego wskazując, że jest przecież droga cywilna dochodzenia roszczeń i możliwość złożenia skargi na lekarza z ustawy o prawach pacjenta. Pełnomocnik oraz Stowarzyszenie STOP NOP wnioskowali żeby sąd zadał pytanie do Trybunału Konstytucyjnego dotyczące naruszenia m.in. art. 47 Konstytucji oraz do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczące art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, jednak bezskutecznie.

Jest to wyrok prawomocny, ale trudno aby zakończył istniejący spór zwłaszcza gdy brak odniesienia się do części zarzutów. Teraz sąd powinien sporządzić uzasadnienie wyroku na piśmie. Strona ma prawo złożyć od wyroku skargę do Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka

– prawnik podsumował opublikowane w mediach społecznościowych oświadczenie.

Co na decyzję sądu rodzice?

Przestaliśmy szczepić dzieci po tym jak u drugiej córki wystąpiła reakcja po szczepieniu wieloskładnikowym. Przez dwa tygodnie utrzymywał się silny obrzęk całej nogi. Postanowiliśmy więcej nie narażać dzieci na nieprzewidziane reakcje po szczepieniu. Dzisiejsza decyzja NSA dowodzi, że w Polsce istniej przymus szczepienia dzieci bez względu na okoliczności

– odpowiedziała nam na pytanie mama, której dotyczyło postępowanie.

Sanepid nie jest wierzycielem obowiązku szczepień

Zarówno w tej, jak  i w innych wcześniejszych sprawach sądowych dotyczących wymuszania szczepień był podnoszony argument braku uprawnień sanepidu do wszczynania postępowań przymuszających do szczepień

W jednym orzeczeniu WSA w Poznaniu Sędzia Busz uznał skargę i stwierdził nieważność wskazując, iż tylko w sprawach, gdzie jest wydana decyzja przez sanepid (szczepienia akcyjne) sanepid jest wierzycielem. Niestety NSA uchyliło to orzeczenie. Z ustnego uzasadnieniu NSA z wczoraj niewiele wynikało. Trzeba poczekać na pisemne. Rodzice chcą wniesienia skargi od tego orzeczenia

–  mówi mecenas Arkadiusz Tetela.

Co teraz?

Nie poddajemy się. Idziemy do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. To nasza ogromna szansa. Skarg musi być dużo i STOP NOP będzie wspierać rodziców, którzy są gotowi przejść przez sądy administracyjne. Chcemy tylko takich praw jak rodzice w Niemczech, Wielkiej Brytanii czy pozostałych krajach Europy, gdzie szanuje się ich decyzje.

Całe oświadczenie pełnomocnika rodziny

ETPCz…
Dziś Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na grzywnę przymuszającą do wykonywania szczepień ochronnych pomimo występowania w rodzinie Nop-u (zaraz po podaniu szczepionki wieloskładnikowej pojawiła się duża opuchlizna całej kończyny).
Z ustnego uzasadnienia Sądu wynika, że szczepienia to obowiązek o charakterze osobistym.
To oczywiste, niemniej w zarzutach skargi kasacyjnej wskazywano m. in. na brak wymagalności tego obowiązku, brak samego obowiązku m. in. z uwagi na brak właściwego źródła prawa określającego obowiązek, brak systemu odszkodowawczego, brak nadzoru sądowego nad rejestrem NOP (złożono m. in. pismo w sprawie braku uprawnień PSSE do zmiany w zakresie rejestru NOP oraz odpowiedzi z PSSE potwierdzające takie zmiany m. in. jak zmiana Nop-u ciężkiego na lekki, zmiana polegająca na uznaniu, że zgłoszenie nie jest Nop-e, – wskazując, iż system ten jest niewiarygodny, badania prof. Exleya, pismo MZ Włoch uznające jako Nop polio poszczepienne).
Sąd w ustnym uzasadnienie odniósł się jedynie do systemu odszkodowawczego wskazując, że jest przecież droga cywilna dochodzenia roszczeń, ustawa o prawach pacjenta – możliwość złożenia skargi na lekarza…

Pomimo wniosków o zadanie pytanie do TK (naruszenie art. 47 Konstytucji i inne) oraz TSUE (o wykładnie art. 8 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka) sąd nie zdecydował się na skorzystanie z tych uprawnień wskazując, iż strony same mogą to uczynić.

Jest to wyrok prawomocny, ale trudno aby zakończył istniejący spór zwłaszcza gdy brak odniesienia się do części zarzutów. Teraz sąd powinien sporządzić uzasadnienie wyroku na piśmie.
Strona ma prawo złożyć od wyroku skargę do Trybunału Konstytucyjnego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

Stąd.

Orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii obowiązku szczepień

Nakładanie na obywateli w drodze przepisów prawa obowiązku poddania się szczepieniom ochronnym zostało wielokrotnie uznawane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka (ETPCz) za sprzeczne z prawem do poszanowania prawa do życia prywatnego.

Prawo to zostało wyrażone w treści art. 8 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. Stosownie do tego przepisu każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego.

ETPCz kilkakrotnie wypowiadał się w kwestii zgodności obowiązku poddawania się szczepieniom ochronnym z art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

W wyroku z dnia 5 lipca 1999 r., 31534/96 w sprawie Wilibald Rudolf Matter przeciwko Słowacja Trybunał uznał, że: Sąd uznaje, że przymusowe badania wnioskodawcy w szpitalu od 19 sierpnia do 2 września 1993 r. stanowią ingerencję w prawo do poszanowania życia prywatnego zagwarantowanego w art. 8 § 1 Konwencji.

W decyzji z dnia 9 lipca 2002 r. wydanej w sprawie Ilaria Salvetti przeciwko rządowi włoskiemu, 42197/98 Sąd uznał, że obowiązkowe szczepienia będące przymusowym świadczeniem zdrowotnym oznaczają ingerencję w prawo do poszanowania życia prywatnego zagwarantowanego w art. 8 § 1).

W wyroku z dnia 15 marca 2012 r., 24429/03 w sprawie Sergey Dmitriyevich Solomakhin ca Ukraina Trybunał uznał, że: Obowiązkowe szczepienia  jako przymusowe świadczenia zdrowotne  oznaczają ingerencję w prawo do poszanowania życia prywatnego, które obejmuje fizyczną i psychiczną integralność osoby, zagwarantowanego w art. 8 § 1.

Podsumowując, orzecznictwo ETPCz w kwestii prowadzenia obowiązkowych świadczeń zdrowotnych, w tym obowiązku szczepień jest jednoznaczne  obowiązek ten stoi w sprzeczności z prawem do poszanowania prywatności.

W tym kontekście zasadne jest stwierdzenie, że w obecnej sytuacji zobowiązanie obywateli do poddania się szczepieniom stanowi nie tylko naruszenie art. 31, art. 47 Konstytucji RP ale także prawa do poszanowania życia prywatnego wskazanego wprost w art. 8 § 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.

Z uzasadnienia obywatelskiego projektu STOP NOP.

Co zrobić gdy przyjdzie wezwanie na szczepienia? http://stopnop.com.pl/wezwanie-szczepienia/

Obraz może zawierać: 1 osoba, siedzi i w budynku