Onkolog ostrzega w Sejmie przed szczepionką HPV

Lekarz ostrzega przed planami obowiązkowej szczepionki HPV – im więcej szczepień, tym więcej raka

„Szanowny Panie Pośle, Szanowna Pani Posłanko

Wiem, że troszczy się Pani/Pan o zdrowie publiczne i ma Pani/Pan świadomość, że „eksperci” nie zawsze oferują najbardziej skuteczne metody leczenia pacjentów.

Chciałbym pozwolić sobie poprosić o trochę Pani/Pana cennego czasu, aby zwrócić uwagę na zagrożenie dla naszych obywateli w związku z planem obowiązkowego szczepienia Gardasilem, ponieważ, wbrew temu, co mówią eksperci, Gardasil*, szczepionka przeciwko wirusowi brodawczaka nie zmniejsza, ale zwiększa ryzyko raka szyjki macicy.

Szczepionka przeciwko HPV została wprowadzona w 2006 r. w celu zmniejszenia ryzyka raka szyjki macicy. Wprowadzono ją na rynek na podstawie badania klinicznego, które wykazało, że szczepienia skutecznie ograniczały infekcje związane ze szczepami objętymi szczepionką oraz zaburzenia cytologicznymi (dysplazje wysokiego stopnia), ale bez wykazania skuteczności w zapobieganiu nowotworom inwazyjnym1, na co wielu autorów2 3 4 zwróciło uwagę od samego początku i o czym przypomniało francuskie Haute Autorité de Santé (HAS) w 2012 r. w odniesieniu do Gardasil 4 i w 2017 r. w odniesieniu do Gardasil 9[1]. Ta negatywna opinia HAS w 2017 r. powinna zniechęcić posłów do głosowania nad obowiązkiem proponowanym przez władze.

Zwolennicy szczepień twierdzili następnie, że skuteczność zapobiegawcza w odniesieniu do wskaźnika zachorowań na raka „zostanie wykazana” od 15 do 20 lat po rozpoczęciu szczepienia2. W istocie, biorąc pod uwagę niskie ryzyko inwazyjnego raka (nawet w przypadku uporczywego zakażenia HPV) oraz powolny jego rozwój, czas wykazania potencjalnej skuteczności w zapobieganiu rakowi inwazyjnemu, byłby bardzo długi, a szacunek opierał się na naturalnej historii tego nowotworu. I biorąc pod uwagę wysoki wskaźnik wyleczalności tego nowotworu nowoczesnymi metodami leczenia, potwierdzenie, że szczepienie mogłoby uratować życia, byłoby jeszcze dłuższe. W oczekiwaniu na obiecany dowód przydatności szczepionki, producenci szczepionek próbują narzucić szczepienie populacji całego świata. Ich propaganda i lobbing na najwyższym szczeblu administracyjnym2 i politycznym3 pozwoliły im już sprzedać tą eksperymentalną (ponieważ nie wykazano jej skuteczności wobec oficjalnego wskazania) szczepionkę za prawie 100 miliardów dolarów.

Syndrom Tytanica

Chociaż prawdą jest, że potrzeba dużo czasu, aby stwierdzić, że działania prewencyjne naprawdę chronią, niepowodzenie tej samej ochrony może czasami zostać szybko wykazane. Wykazanie, że Titanic był naprawdę niezatapialny, wymagałoby dziesięcioleci żeglugi bez zatonięcia na wszystkich morzach świata. Wykazanie, że tak nie jest, trwało tylko kilka godzin…. Ten „syndrom Tytanika” rysuje się smutno na przykładzie Gardasilu. Wykazanie, że szczepienie zwiększa ryzyko może być rzeczywiście szybkie, jeżeli nadmierne ryzyko związane ze szczepieniem jest znaczne i jeżeli szczepionka zmienia naturalny przebieg choroby nowotworowej poprzez jej przyspieszenie.

Analiza zmian w tendencji w występowaniu inwazyjnych nowotworów szyjki macicy, opublikowana w oficjalnych statystykach pierwszych i najpełniej zaszczepionych krajów (Australii, Wielkiej Brytanii, Szwecji i Norwegii) pokazuje, że tak się dzieje w przypadku szczepionek przeciwko HPV.

  1. Okres poprzedzający szczepienie i wykrywania przez cytologię: spadek znaczący liczby zachorowań na raka szyjki macicy:

We wszystkich krajach, które stosowały cytologię, okres przed wprowadzeniem szczepień od 1989 r. do 2007 r. charakteryzował się bardzo znaczącym2 spadkiem znormalizowanego wskaźnika3 zachorowalności na raka szyjki macicy, ze średnim spadkiem o 2,5% w latach 1989-20004 oraz spowolnieniem tego spadku do 1% (ale nadal znaczącego) w latach 2000-2007.

  1. Okres po wprowadzeniu szczepień: odwrócenie trendu

Jednakże od czasu wprowadzenia szczepienia obserwujemy odwrócenie tendencji w krajach, które wdrożyły program szczepień, ze znacznym wzrostem zachorowalności na nowotwory inwazyjne w najbardziej zaszczepionych grupach.

W Australii, pierwszym kraju, który wprowadził szczepienia dla dziewcząt (od 2007 r.), a następnie dla chłopców (od 2013 r.), według Australijskiego Instytutu Zdrowia i Opieki Społecznej, standardowa częstość występowania w całej populacji nie zmniejszyła się od czasu szczepienia2.

Liczba zachorowań na raka szyjki macicy wzrosła wśród kobiet w najbardziej zaszczepionych grupach wiekowych. Ta pozorna ogólna stabilizacja jest wynikiem dwóch przeciwstawnych tendencji, które pojawiają się tylko analizując trendy w poszczególnych grupach wiekowych: wśród kobiet w wieku od 20 do 24 lat, z których ponad 80% zostało zaszczepionych w wieku od 13 do 17 lat, zaobserwowano w ciągu 7 lat, że ich ryzyko zachorowania na raka podwoiło się (wzrost z 0,7 w 2007 r. do 1,5 w 2014 r.).

U kobiet w wieku od 25 do 34 lat (mniej zaszczepione, ponieważ były narażone jedynie na szczepienia typu „catch-up”2) zaobserwowano zwiększenie ryzyka o jedną trzecią (z 5,9 do 8 dla grupy 25-29 lat i z 9,9 do 13,2 dla osób w wieku 30-34 lat). Starsze kobiety, a zatem niezaszczepione, nie doświadczyły wzrostu ryzyka lub doświadczyły jego spadek (-17% w przypadku kobiet w wieku 55-59 lat).

Ry1 1: Australia: zmiana zachorowalności wg wieku od rozpoczęcia kampani szczepień (źródło Australijski instytut Zdrowia i Opieki Społecznej – AIHW – 2017)

W Wielkiej Brytanii, od września 2008 roku, kiedy zorganizowane zostały szczepienia dla dziewcząt w wieku 11-13 lat,nie zanotowano spadku zachorowań w skali populacji( z 9,4 w 2007 roku do 9,6 w 2016 roku). Kontrastujące zmiany ujawniła analiza według grupy wiekowej.

U kobiet w wieku od 20 do 24 lat, zaszczepionych w 85% w wieku 14-18 lat zaobserwowano wzrost ryzyka raka szyjki macicy o 30% w 7 lat (z 3.1 en 2007 do 4.3 en 2014), a u kobiet od 25 do 34 roku życia (mniej zaszczepione, tylko szczepieniami typu “catch-up”) zaobserwowano wzrost tylko o 18% (z 17 do 20).

U kobiet starszych,nieszczepionych, nie zaobserwowano podwyższonego ryzyka, bądź też ryzyko zmalało ( -13% wśród kobiet pomiędzy 65 a 79 rokiem życia, -10 % wśród kobiet powyżej 80 roku życia). Wyniki są identyczne z wynikami badań australijskich.

W Szwecji, Gardasil używany jest od 2006 roku, a od 2010 roku stał się powszechny w programie szczepień dla dwunastolatek w prawie 80 %. W latach 2012–2013, program uzypełniajacy szczepienia,objął większośc nastolatek pomiędzy 13 a 18 rokiem życia. Zachorowalność na raka szyjki macicy w Szwecji stopniowo wzrosła z 9,6 w 2006 do 9,7 w 2009, 10,3 w 2012 i 11,49 w 2015 roku[2]. Wzrost ten wynika przede wszystkim ze zwiększonej ilości występowania inwazyjnych nowotworów u młodych kobiet w 2016 roku,głównie pomiędzy 20 a 24 rokiem życia, tych samych, które w 2010 roku ,mając lat 14-18 osiągnęły najwyższy wskaźnik wyszczepialności (85%)[3].

W przypadku kobiet powyżej 50 roku życia (redukcja ryzyka o 5%),nie objętych programem szczepień,nie odnotowano wzrostu występowania raka inwazyjnego.

W Norwegii, od momentu wprowadzenia szczepień,rejestr zachorowań na nowotwory pokazuje wzrost zachorowań na raka szyjki macicy z 11 (w 2007 roku) do 12,2 ( w 2009 roku) , 13,2 (2012 roku) i 14,3 ( w 2015 roku)[4]. Cette augmentation est due presque exclusivement aux jeunes femmes qui ont été vaccinées ainsi qu’en témoigne de plus la forte diminution de l’âge moyen de survenue du cancer du col passé de 48 ans en 2002 -2006 à 45 ans en 2012-2016[5]. Ainsi que ce graphique publié par Nordcan montrant l’augmentation significative d’incidence chez les norvégiennes de 20 à24 ans en 2016 vaccinées à plus de 80% quand elles avaient entre 14 et 18 ans

Zwłaszcza, że ten wzrost ryzyka datuje się na rok 2010, co pokazuje analiza wstępna przeprowadzona również przez Nordcan.

W Stanach Zjednoczonych, według “Cancer Statistics Review” instytucji statystycznej monitorującej zachorowalność na nowotwory,w latach 1975-2015[6], przypadki zachorowalności na raka szyjki macicy zmniejszyły się o 33% w latach 1989 – 2007 , z 10,7 do 6.67 przed wprowadzeniem do obrotu szczepionki Gardasil, ale od momentu szczepienia, tendencja wzrasta (+0,1).

W krajach,gdzie wyszczepialność jest na poziomie około 60%, obserwuje się rozbieżności,w zależności od grup wiekowych : kobiety po 50 roku życia,które uniknęły szczepienia, skorzystały z 5 % redukcji ich ryzyka (z 10.37 w 2007 do 9.87 w 2015), podczas gdy w przypadku młodszych, zaszczepionych kobiet, ryzyko wzrosło o 4% (z 5,24 w 2007 do 5.47 w 2015).

Zmiany w krajach o wysokim pokryciu szczepieniami można porównać ze zmianami obserwowaną we Francji, gdzie pokrycie szczepieniami przeciwko wirusowi HPV jest bardzo niskie (około 15%). We Francji zachorowalność na raka szyjki macicy stale maleje z 15 w 1995 r. do 7,5 w 2007 r., 6,7 w 2012 r. i 6 w 2017 r7. Spadkowi zachorowalności towarzyszył spadek umieralności z 5 w 1980 r. do 1,8 w 2012 r. i 1,7 w 2017 r.

Wysoki wskaźnik szczepień statystycznie korelował z szybkim wzrostem liczby kobiet dotkniętych nowotworem szyjki macicy.

Tak więc we wszystkich krajach, które osiągnęły wysoki poziom objęcia szczepieniami przeciwko HPV, oficjalne rejestry nowotworów ujawniają wzrost zachorowalności na inwazyjne nowotwory szyjki macicy, który pojawia się 3-5 lat po rozpoczęciu kampanii szczepień i dotyczy jedynie grup wiekowych, które zostały najbardziej zaszczepione.

W tych samych krajach, u starszych kobiet, które nie zostały zaszczepione, nadal widoczny jest spadek ryzyka wystąpienia nowotworu szyjki macicy. Podobnie jak we Francji, kraju o niskim wskaźniku objęcia szczepieniami, zachorowalność na raka szyjki macicy nadal spada w tempie porównywalnym do tego z okresu przed szczepiennego.

Oficjalne dane z rejestrów nowotworów umożliwiają zatem ustalenie wysoce prawdopodobnego związku przyczynowego między szczepieniami przeciwko HPV a zwiększonym ryzykiem wystąpienia inwazyjnego nowotworu szyjki macicy.

Jak można wytłumaczyć ten dramatyczny, choć przewidywalny i zapowiedziany efekt u młodych kobiet, które zostały zaszczepione? „Zaniedbanie” ze strony władz, a także lekarzy przepisujących, którzy mogli „oprzeć się”.

Mogli przeczytać bezpośrednio artykuły opublikowane według kryteriów medycyny bazującej na dowodach (EBM) w prestiżowych czasopismach, nie związane z „fałszywą medycyną”.

Ryzyko to zostało rzeczywiście wspomniane przed wprowadzenie szczepienia na rynek przez wielu autorów. [7] [8] [9] [10], na początku, w latach 90-tych, a następnie w 2008 r., 2010 r. w najważniejszych międzynarodowych czasopismach, takich jak Lancet czy Nowa Anglia. Zaniedbanie w każdym znaczeniu tego słowa, włączając w to psychologiczne. Ostrzeżenia o zachowanie ostrożności[11] [12] były ignorowane, a nawet wyśmiewane, ponieważ perswazyjna siła laboratorium, wszechobecna i zbyt często finansowa, była tak ważna.Ten szalony wyścig o szczepienia rodzi pytania dotyczące nowotworu, który jest rzadki i niezbyt śmiertelny w krajach zachodnich (około 3000 przypadków rocznie i 1000 zgonów we Francji w latach 2000). Poprawka zaproponowana Parlamentowi w lipcu 2018 roku, zagrażająca ogólnemu obowiązkowi we Francji, jest pod tym względem bardzo oderwana od potrzeb w zakresie zdrowia publicznego i nadal niepokoi lekarzy i badaczy, którzy są świadomi istnienia tej szczepionki, która niesie ze sobą ryzyko wystąpienia skutków ubocznych i więcej skutków ubocznych niż choroba przeciwko której jest skierowana.

Inne możliwe przyczyny wzrostu liczby nowotworów w ramach kampani szczepiennej?

W tym wzroście trudno wspomnieć o ewolucji środków diagnostycznych lub kryteriów dla raka inwazyjnego: ani kryteria histologiczne, ani metody ich wykrywania nie zmieniły się w tym okresie. Z wyjątkiem marginalnie, w Wielkiej Brytanii gdzie autorzy ostatnich badań potwierdzają wzrost zapadalności i przyznają się do ignorowania jego przyczyn.

Porzucenie przez niektóre kobiety badań cytologicznych z powodu fałszywej propagandy, że szczepienia chronią przed rakiem szyjki macicy, czego obawia się Bausch[13], zostało już zaobserwowane w Australii i może częściowo wyjaśnić wzrost zachorowań na raka. Ale w tym przypadku to właśnie starsze populacje zostałyby dotknięte chorobą zgodnie z normalnym przebiegiem tego nowotworu. To nie jest to, co zostało zaobserwowane.

Vaccin limité à quelques souches favorise l’émergence des concurrentes, potentiellement plus méchantes. L’efficacité anti infectieuse du vaccin limitée à quelques souches[14] de HPV crée une véritable « niche écologique[15], favorable à la prolifération des autres souches de virus, éventuellement plus dangereuses. Ce remplacement a été confirmé par Fangjian Guo[16] et explique peut-être la dramatique histoire de Sarah Tait, championne olympique d’aviron au deux sans barreur lors des JO de Londres en 2012, morte à 33 ans du cancer du col de l’utérus, après avoir été vaccinée.

Szczepionka ograniczona do kilku szczepów sprzyja pojawieniu się konkurentów, potencjalnie bardziej niebezpiecznych. Skuteczność szczepionki ograniczona do kilku szczepów HPV[17] tworzy prawdziwą „niszę ekologiczną[18], sprzyjającą rozprzestrzenianiu się innych, być może bardziej niebezpiecznych szczepów wirusa. To zastąpienie zostało potwierdzone przez Fangjiana Guo[19] i może wyjaśnić dramatyczną historię Sarah Tait, olimpijskiej mistrzyni wioślarstwa w dwójce bez sternika na Igrzyskach Olimpijskich w Londynie w 2012 roku, która zmarła w wieku 33 lat na raka szyjki macicy, będąc zaszczepioną.

Zapomniane początkowe zalecenia FDA: szczepienie przed pierwszym stosunkiem

Wzrost ryzyka wystąpienia inwazyjnych nowotworów u kobiet uprzednio zakażonych wirusem HPV oraz ryzyko przyspieszenia ich rozwoju, znane od czasu analizy dokumentacji dostarczonej przez laboratorium w celu uzyskania pozwolenia na dopuszczenie do obrotu, uzasadniają zalecenie FDA dotyczące przeprowadzenia szczepień przed pierwszym stosunkiem płciowym.

Zalecenie to zostało jednak również pominięte w celu rozszerzenia rynku i wiele szczepień (tzw. szczepienia wyrównawcze) zostało przeprowadzonych u kobiet aktywnych seksualnie, co może również częściowo wyjaśnić niedawny wzrost zachorowalności na raka inwazyjnego we wszystkich krajach o wysokim zasięgu szczepień, zwłaszcza wśród kobiet powyżej 16 roku życia w momencie szczepienia.

Szczepionka “wspomagaczem”niektórych typów nowotworów ? Brodawczak,ale także AIDS,zapalenie wątroby i denga. Wczesność wzrostu zapadalności, od trzeciego lub czwartego roku szczepienia opowiada się jednak za bezpośrednim przyspieszeniem działania szczepionki i wiąże się z ułatwieniem aktywacji raka szyjki macicy, którego historia naturalna sięga ponad 20 lat.

Szczepienie a AIDS. Ułatwienie wskutek szczepionki zostało zaobserwowane chociażby w testach Step[20] oraz Phambili[21], podczas których szczepionki przeciw AIDS zwiększały ryzyko infekcji o 50% w porównaniu z placebo[22] [23]. Wyjaśnia to szybkie odrzucenie tych dwóch potencjalnych szczepionek przeciwko AIDS, wobec których żadna szczepionka nie okazała się jeszcze skuteczna pomimo ponad 20 lat badań w tym zakresie.

Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B i zwiększona częstotliwość występowania raka wątroby. Podobnie,szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B,wysoce zalecane przez nasze służby zdrowia w 1994[24] i nałożone na opiekunów i nastolatków, rzekomo w celu zapobiegania rakowi wątroby ,spowodowało znaczny wzrost (3,2 % w skali roku ) występowania raka wątroby, prowadząc do podwojenia zachorowalności na przestrzeni 20 lat (z 6,8 na 100000 w 1994 na 13,6 w 2017[25], podczas gdy spożycie alkoholu ,uważane za główna przyczynę nowotworu,znacznie spadło. Ogromna szkoda,że te naukowo udowodnione i opublikowane dane, nie zostały wzięte pod uwagę przez Ministerstwo Zdrowia i parlamentarzystów, podczas przyjmowania ustawy z grudnia 2017 o obowiązkowym szczepieniu przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B u wszystkich dzieci urodzonych po 1 stycznia 2018 r.a także pracowników służby zdrowia w tym studentów.

Udowodnione ryzyko skutków ubocznych czyni to szczepienie nieuzasadnionym i jeśli zwolennicy opowiadają się za rzekomo rzadkimi, niepożądanymi skutkami szczepień, celu szczepienia nie można uznać za nieistotny.

Szczepienie a Denga : pogorszenie (po szczepieniu)stanu u osób przed zakażeniem.

Należy podkreślić, że szczepienie jest złożonym procesem, którego konsekwencje kliniczne, trudne do przewidzenia, mogą się różnić w zależności od historii zaszczepionej osoby, zwłaszcza jej możliwego wcześniejszego zakażenia wirusem skierowanym przeciwko szczepionce.

Niedawna katastrofa szczepionki na dengę na Filipinach, dozwolonej do wprowadzenia na rynek po niewystarczających badaniach, również promowanych przez ministrów zdrowia i również uważanych za bezpieczne, dała okrutny przykład, doprowadzając to do tysięcy ofiar, ale także upadku giełdy Sanofi i kaskady procesów przeciwko laboratorium Sanofi i odpowiedzialnym politykom.

Zwiększona liczba raka szyjki macicy w szczepionych populacjach: przyszły skandal zdrowotny ? Zwiększone ryzyko zachorowania na raka szyjki macicy we wszystkich krajach o wysokim stopniu szczepień jest katastrofą zdrowotną, która może stać się globalnym skandalem zdrowotnym, jeśli konsultowane władze zdrowotne będą nadal odpowiadać rodzinom i lekarzom „nie wiemy dlaczego ”bez dalszych badań i bez zawieszania zaleceń dotyczących tej szczepionki, tak jak zrobiły to Japonia i Austria.

W oczekiwaniu na wyniki dodatkowych badań, które jeszcze bardziej wyjaśnią przyczyny tego nieustannego niepowodzenia szczepień i uwolnienia się od odpowiedzialności, zasada ostrożności wymaga, aby nie narzucać tej szczepionki, a tym bardziej na mocy prawa, nie zwielokrotniać fałszywej reklamy finansowanej ze środków publicznych, pierwsze niezaprzeczalne wyniki tej szczepionki na inwazyjnego raka szyjki macicy są co najmniej przerażające.

Chciałbym dodać, że w obecnym okresie oszczędności budżetowych, kiedy rząd wszędzie stara się ciąć koszty, obowiązkowe szczepienia dziewcząt i chłopców są niezwykle drogie. We Francji dla populacji 65 milionów ludzi i rocznika około 800 000 osób objętych szczepieniami bezpośredni koszt preparatów szacuje się na 320 mln EUR rocznie (średnio około 800 000 dzieci urodziło się każdego roku w latach 1999-2009), tj. całkowity koszt bezpośredni w wysokości 2 mld EUR, jeżeli obowiązek dotyczyłby dzieci w wieku 10-16 lat. Do tego bezpośredniego kosztu należy dodać koszt procedur medycznych związanych z masowymi szczepieniami (200-300 mln) oraz rekompensatę za przyszłe powikłania związane ze szczepieniami, którymi w wyniku obowiązku zostanie obciążony budżet państwa. (należy przypomnieć, że w Stanach Zjednoczonych kwota odszkodowania za powikłania Gardasilu przekracza kwotę odszkodowań za wszystkie inne szczepienia i że może to być dopiero początek, ponieważ niedawny wyrok przyznał bezpośredni związek między tym szczepieniem a śmiercią młodej kobiety).

Niebezpieczne dla naszych obywateli i zbyt drogie szczepienia nie mogą być narzucane ludności. Co więcej, żaden rząd na świecie tego nie zrobił. Dotychczasowe badania cytologiczne zmniejszyłyby zachorowalność na raka inwazyjnego do 6/100 000 (jak we Francji) i niższą śmiertelność z powodu tego nowotworu niż w krajach o wysokim wskaźniku objęcia szczepieniami podawanym jako przykład przez zwolenników szczepień. Podążajcie jednak za błogosławionym francuskim wyjątkiem!

Nie mogę sobie wyobrazić, że pozwoli Pani/Pan, by ten kryminalny pomysł przeszedł.

Dziękuję za uwagę i Pani/Pana przyszłe działania.

Z poważaniem,

dr Gérard Delepine

[1] Avis de la Commission de transparence du 13 9 2017 « la Commission considère que GARDASIL 9 n’apporte pas d’amélioration du service médical rendu (ASMR V) par rapport à GARDASIL dans la prévention des lésions ano-génitales précancéreuses et cancéreuses liées à certains HPV ».

[2] Nationellt Kvalitetsregister för Cervix cancer prevention (NKCx)http://nkcx.se/templates/_rapport_2017.pdf [en suédois]

[3] LARS ANDERSSON Increased incidence of cervical cancer in Sweden : Possible link with HPV vaccination Indian Journal of Medical Ethics Online First Published April 30, 2018

[4] © WHO Regional Office for Europe 2018

[5] Cancer in Norway 2016

[6] SEER 9 National Center for Health Statistics, CDC

[7] Chris T Bauch Cervical cancer incidence can increase despite HPV vaccination www. The Lancet.com/infection Vol 10 September 2010

[8] Charlotte J. Haug, M.D., Ph.D. Human Papillomavirus Vaccination — Reasons for Caution N Engl J Med 359 ;8 www.nejm.org August 21, 2008

[9] George F. Sawaya, M.D., and Karen Smith-McCune, M.D., Ph.D. HPV Vaccination — More Answers, More Questions : N Engl J Med 356 ;19 www.nejm.org May 10, 2007

[10] Lindsey R. Baden, M.D., Gregory D. Curfman, M.D., Stephen Morrissey, Ph.D. And Jeffrey M. Drazen, M.D. Human Papillomavirus Vaccine — Opportunity and Challenge N Engl J Med 356 ;19 www.nejm.1990 org May 10, 2007

[11] F.-J. Authier, R. K Gherardi Myofasciite à macrophages : état des connaissances Rev Neurol (Paris) 2007 ; 163 : 10, 985-993

[12] M Couette, M-F Boisse, P Maison, P Brugieres, P Cesaro, X Chevalier f, Romain K. Gherardi, A-C Bachoud-Levi, F-J Authier Long-term persistence of vaccine-derived aluminum hydroxide is associated with chronic cognitive dysfunction : Journal of Inorganic Biochemistry (2009)

[13] Bauch CT, Li M, Chapman G, Galvani AP. Adherence to cervical screening in the era of human papillomavirus vaccination : how low is too low ? Lancet Infect Dis 2010 ; 10 : 133–37.

[14] 4 à 9 des plus de 150 variantes recensées de virus HPV

[15] Place occupée par une espèce dans un écosystème. Le col de l’utérus représente un milieu particulièrement favorable à la multiplication des virus HPV. L’élimination des 4 à 9 souches visées par les vaccins permet aux autres souches de s’y multiplier, certaines pouvant se révéler plus dangereuses que celles qu’elles remplacent.

[16] Fangjian Guo Fangjian Guo, Jacqueline M. Hirth, Abbey B. Berenson. Comparison of HPV prevalence between HPV-vaccinated and non-vaccinated young adult women (20-26 years) Abstract number 844 American Association for Cancer Research 2015 meeting Philadelphie.

[17] 4 à 9 des plus de 150 variantes recensées de virus HPV

[18] Place occupée par une espèce dans un écosystème. Le col de l’utérus représente un milieu particulièrement favorable à la multiplication des virus HPV. L’élimination des 4 à 9 souches visées par les vaccins permet aux autres souches de s’y multiplier, certaines pouvant se révéler plus dangereuses que celles qu’elles remplacent.

[19] Fangjian Guo Fangjian Guo, Jacqueline M. Hirth, Abbey B. Berenson. Comparison of HPV prevalence between HPV-vaccinated and non-vaccinated young adult women (20-26 years) Abstract number 844 American Association for Cancer Research 2015 meeting Philadelphie.

[20] Buchbinder SP, Mehrotra DV, Duerr A, et al. Efficacy assessment of a cell-mediated immunity HIV-1 vaccine (the Step Study) : a double-blind, randomised, placebo-controlled, test-of-concept trial. Lancet. 2008 ; 372 :1881–1893. First Efficacy trial of a T-cell-based vaccine that failed to confer protection.

[21] Gray GE, Allen M, Moodie Z, et al. Safety and efficacy of the HVTN 503/Phambili study of a clade-B-based HIV-1 vaccine in South Africa : a double-blind, randomised, placebo-controlled test-of-concept phase 2b study. Lancet Infect Dis. 2011 ; 11 :507–515.

[22] Rafick-Pierre Sekaly. The failed HIV Merck vaccine study : a step back or a launching point for future vaccine development. JEM © The Rockefeller University Press Vol. 205, No. 1, January 21, 2008 7-12 www.jem.org/cgi/doi/10.1084/jem.20072681

[23]

[24] Et rendue obligatoire pour les professions de santé

[25] Jéhannin-Ligier K, Dantony E, Bossard N, Molinié F, Defossez G, Daubisse-Marliac L, Delafosse P, Remontet L, Uhry Z. Projection de l’incidence et de la mortalité par cancer en France métropolitaine en 2017. Rapport technique. Saint-Maurice : Santé publique France, 2017. 80 p. Disponible à partir des URL : www.santepubliquefrance.fr et http://www.e-cancer.fr/