Vaccinegate – Wstępne wyniki analizy składu Synflorix

Komunikat prasowy na temat analizy próbki szczepionki Synflorix seria ASPNB005AE

Do analizy tej próbki zastosowano metodę spektrometrii masowej do badania zanieczyszczeń w złożonych matrycach.

System ten jest szeroko stosowany w fazie badań i rozwoju szczepionek i okazał się bardzo pomocny w zastosowaniu do analizy składu produktu końcowego trafiającego na rynek.

Z analizy obrazowej pierwszego poziomu (badanie składu składników czynnych, zgodność z charakterystyką produktu leczniczego oraz zanieczyszczeń chemicznych i białkowych), wykryto że:

– antygeny nie zostały zidentyfikowane, tj. nie było możliwe ich sekwencjonowanie z powodu tworzenia się agregatów z aluminium, co czyniło je nierozpuszczalnymi i niestrawnymi.

Podobna charakterystyka została znaleziona w innych szczepionkach Glaxo (np.Infanrix hexa). Taka właściwość antygenów budzi wątpliwości co do bezpieczeństwa, ponieważ wiadomo, że adiuwant glinowy zawarty w szczepionce może być transportowany w mózgu przez specyficzne komórki układu odpornościowego, a zatem może również przenosić antygeny szczepionkowe z potencjalną neurotoksycznością.

Niezbędne jest sprawdzenie, czy agregaty glinu związane z antygenami szczepionkowymi są obecne w uszkodzonych tkankach mózgu.

– obecność dwóch zanieczyszczających białek w ilościach nie będących resztkami, tj. między nanogramami i mikrogramami, toksyczne zidentyfikowane w bazach danych:
– białko jądrowe EBNA-1, wykorzystywane do otrzymywania białek metodą rekombinacji DNA z wirusa Epsteina Barra (wirus powodujący mononukleozę oraz choroby nowotworowe)
– białko Acetylocholinoesteraza, enzym, który hydrolizuje ważny neuroprzekaźnik kwasu octowego i cholinę acetycoliny, pochodzenie tego zanieczyszczenia nie jest obecnie jasne.

Fakt, że udało się zsekwencjonować i zidentyfikować te dwa białka potwierdza, że ​​niestrawny i nierozpuszczalny agregat antygenów z glinem jest charakterystyczny dla tych antygenów, a nie jest błędem w metodzie analitycznej.

Skład i struktura molekularna tego agregatu zostaną dogłębnie zbadane.

Również obecność tych dwóch białek stwarza problem w zakresie bezpieczeństwa tej szczepionki, ponieważ oba mogą być potencjalnie toksyczne, jeśli dotrą do mózgu, co jest możliwe, jeśli zostaną przeniesione przez aluminium.

– obecność chemicznego zanieczyszczenia w ilościach nie będących pozostałościami, o wzorze chemicznym nadal nieznanym i nadal badanym.

Z tego pierwszego badania wynika, że ​​szczepionkę można uznać za wadliwą, a zatem potencjalnie niebezpieczną dla zdrowia publicznego.

Aby móc zbadać związek przyczynowy z bardzo poważnym uszkodzeniem tkanek nerwowych, które doprowadziły do ​​śmierci małego Szymona, konieczne jest kontynuowanie analizy szczepionki, mając na względzie badanie agregatu antygen- -aluminium, dwóch zanieczyszczonych białek zidentyfikowanych przez standardy kontroli, oraz nieznaną cząsteczkę chemiczną, te kwestie zostaną szczegółowo zbadane.

Kontynuujemy również analizę zanieczyszczenia materiałem genetycznym, w szczególności wirusa EBV i linii komórkowych wykorzystywanych do produkcji szczepionki.

Również w tym przypadku obecność zanieczyszczonego materiału genetycznego jest szczególnie niebezpieczna, jeśli jest przenoszona przez aluminium, ponieważ może powodować mutacje DNA i autoimmunizację, jak podano w literaturze dla innych szczepionek.

Zasadnicze znaczenie ma badanie tkanek zwłok ze specjalistycznymi metodami na wypadek powikłań poszczepiennych i dlatego należy zachować szczególną ostrożność podczas przeprowadzania sekcji zwłok i przechowywania próbek!

Dr Loretta Bolgan

RAPORT ZE WSTĘPNEJ ANALIZY 

  DANE OGÓLNE 

Dane klienta OGOLNOPOLSKIE STOWARZYSZENIE WIEDZY O SZCZEPIENIACH STOP NOP
 

Oznaczenie próbek

Synflorix, seria:

–  ASPNB201CA

–  ASPNB005AE

Otrzymano dnia 26/03/2019

 CEL ANALIZY

 Kontrola składu produktu.

MATERIAŁY I METODY

 4.8 – S.O.P. – Trawienie w cieczy za pomocą trypsyny V511A Promega (wersja 1.2 z dnia 04/09/2018)

4.5 – S.O.P. – Metoda MS: analiza trawiona tryptykiem (peptydy) (wer. 1.5 z dnia 30.10.2018)

4.1 – S.O.P. – Metoda Bradforda oznaczania ilościowego białka (wer. 1.2 del 21/06/2018)

OTRZYMANE WYNIKI

 Sprawdzenie zgodności produktu z informacjami zawartymi w charakterystyce produktu. LINK DO CHPL

Składnik Obecność Związki jonowe
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 1 – 1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 4 – 3 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 5 -1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 6B – 1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 7F – 1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 9V – 1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 14 – 1 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 18Cn – 3 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 19F – 3 µg N.D.
Polisacharyd pneumokokowy o serotypie 23F – 1 µg N.D.
Skoniugowany z białkiem nośnikowym D (pochodzącym z bezotoczkowych szczepów Haemophilus influenzae)        9–16 µg N.D.
Skoniugowany z toksoidem tężcowym jako nośnikiem białkowym 5–10 µg N.D.
Skoniugowany z toksoidem błoniczym jako nośnikiem białkowym 3–6 µg N.D.
Chlorek sodu N.D.
Woda do wstrzykiwań N.D.
2-fenoksyetanol N.D.

 

*N.D.: nie wykrywalne: poniżej granicy wykrycia technologii.

Analiza jakościowa (metoda Bradforda)

Na podstawie wbudowanej linii kalibracyjnej wykryto stężenie białka mniejsze niż 0,25 mg / ml.


Czyste                                                  Seria:
ASPNB201CA                                     Seria: ASPNB005AE

Frakcja białkowa

 Wykryto sygnały potencjalnie związane z sekwencjami aminokwasowymi.

Po dalszej analizie zidentyfikowano możliwe dopasowania z białkami.  Uzyskane wyniki są załączone z przetwarzaniem za pomocą MS-BLAST.

Załącznik „1 – wyniki wyszukiwania BLASTP” odpowiada partii ASPNB201CA.

Załącznik „2 – wyniki wyszukiwania BLASTP” odpowiadają partii ASPNB005AE.

Z przeglądu literatury dotyczącej białek zidentyfikowanych przez MS-BLAST wyłoniły się dwa białka potencjalnie szkodliwe dla ludzi (Tabela 1).

Białko Notatka naukowa
Białko jądrowe EBNA-1

[Rhodanobacter sp. Soil772]

Wielofunkcyjne białko wirusowe, związane z dimerem.

Wirus Epsteina-Barra.

Acetylocholinoesterazy

[Streptosporangium roseum DSM 43021]

Hydrolaza serynowa, która kończy działanie,

acetylocholina  hydrolizuje ją w kwas octowy i cholinowy.

Tabela 1

Poszukiwanie toksyn i zanieczyszeń.

Seria: ASPNB201CA

Zidentyfikowany jon cząsteczkowy Wzór podobny do struktury Odpowiednie notatki naukowe
m/z = 237.2

Seria: ASPNB005AE

Zidentyfikowany jon cząsteczkowy Wzór podobny do struktury Odpowiednie notatki naukowe
m/z = 237.2

Jon o stosunku m/z 237,2 dał pik o wysokiej intensywności (fig. 1) w serii ASPNB005AE.                                              W serii ASPNB201CA występuje obecność jonów, ale o mniejszej intensywności.                                                    Trwają dalsze badania umożliwiające ich identyfikację poprzez zaawansowane wyszukiwanie w bazach danych.

      Fig. 1  

DODATKOWE UWAGI: Brak

Analizy są wykonywane przy użyciu technologii uznanej przez międzynarodową literaturę naukową (Albini A. i in
15.10.2015r.; 29 (19): 1703-10. doi: 10.1002 / rcm.7270; Rapid Commun Mass Spectrom.